~"ไปกับเรา"~

เป็นการเดินทางในต่างประเทศของผมกับเรือสินค้าลำใหญ่ ^^ ติมตามชมกันนะครับ

เริ่มจากการไปสมัครงานเป็นคนเรือสินค้าตำแหน่งของผมเป็นตำแหน่งที่เล็กที่สุดของฝ่ายห้องเครื่องเลยเพราะยังไม่มีประสบการอะไรเลยพึ่งเรียนจบ ปวส. แล้วก็ไปอบรบวิชาสำหรับคนเรือแล้วก็ทำPassportแล้วก็ทำซีแมนบุ๊คสำหรับคนเรือที่กรมเจ้าท่า การเดินทางเริ่มต้นจากบินไปประเทศเวียดนามลงที่เมืองHo chi minh cityเป็นการที่ยีบแผ่นดินต่างประเทศครั้งแรกของผม เมืองนี้ รถเยอะโคตรๆเป็นพวกมอเตอร์ไซร์ส่วนใหญ่ รองลงมาก็จักรยาน แถมขับรถกันเร็วอีกรถที่วิ่งกันตามถนนต้องปีบแต๋ตลอดเวลา แต่เสียดายไม่มีภาพมาฝากกัน ช่วงนั้นเดือนธันวาคมแล้ว เรือก็ออกเดินทางไปยังอีกเมืองหนึ่งของประเทศเวียดนามคือเมือง Cham pha สวยมากเลยครับเป็นเกาะต่างเล็กน้อยเยอะแย่ะเต็มไปหมดเลย ระหว่างเรือกำลังโหลดสินค้าอยู่ก็มีพวกเรือเล็กมาขายของกันแล้วก็มีเรือบาด้วยข้างในจะมีเด็กนั่งดิ่งอยู่สาวเวียดนามสวยมากครับผิวพันธ์ดีเลยดีเดียวจะนั้นพอเราโหลดสินค้าเต็มแล้ว เราก็เดินทางไปยังเมือง Po hancdกว่าจะถึงก็วันที่16นานพอควร จำไม่ได้แล้วว่าอยู่ประเทศอะไร เสร็จจากที่นี้เราก็ไปเกาหลีที่มือง Ulsan แต่ว่าเราอยู่แค่วันเดียวเอง = =" อุสามาถึงเกาหลีแล้ว จากนั้นเราก็ไปที่ ประเทศจีนครับที่เมือง shang hai นี้เอง แต่เราก็อยู่ที่เมืองนี้วันเดียวเหมือนกันจากนั้นเราก็ไปเมือง Qing Dao อยู่ประเทศจีนอีกครับเมืองนี้คนเรือนึกว่าอยู่เกาหลีครับไอ้ผมก็นึกว่าอยู่เกาหลีเหมือนกันพอว่าเปิดใน Google ดูที่ในได้เมืองนี้อยู่ประเทศจีน = ="ส่วนรูปทางด้านล่างผมจำไม่ได้แล้วว่า เมืองอะไรประเทศอะไร แต่น่าจะเป็น ประเทศเกาหลี 

หมูย่างเกาหลีครับ+เหล้าซูจู่ที่คนประเทศนี้นิยมดื่มกันป้าเจ้าของร้านบิรการดีมากเลยครับเป็นกันเอง              เอ๋ผมอยู่เกาหลีหรือเปล่าน๋อ = ="

ภาพนี้อากจะไม่ค่อยชัด เพราะมันเป็นห้างที่อยู่ใต้ดินยาวสุดลูกหูลูกตาเลยครับมีของขายทุกอย่าง แล้วที่นี้เองพี่ผมบนเรือได้ซื้อเครื่องPS2ตกเป็นไทยก็ประมาณ3-4พันบาทเองครับ แต่รูปนี้อยู่เกาหลีจริงๆเพราะจ่ายเป็นเงินวอนครับ อากาศก็เย็นสาวก็สวย

ถึงแม้ว่าจะมีให้ใช้บิรการแต่ถึงเราจะจากบ้านมาไกลก็ไม่คิดที่จะใช้บริการ^^ ที่เหลือก็จะเป็นวิวของเมืองครับ

จากนั้นเราก็ไปกลับไปกลับอยู่ Shang hai กับ Qing dao อยู่หลายครั้ง จนเซงเลย = =" และจากนั้น เราก็เดินทาง ต่อจาก Shang hai ไป Sihanovkville ที่ประเทศ กัมพูชา ครับ เป็นเมืองที่คนรวยอยู่กันเยอะพอควร มีบ้านส่วนตัวหลังใหญ่ๆ อยู่ริ่มชายหายบางในเมืองบาง คนประเทศนี้พูดไทยจึงไม่ค่อยเป็นปัญหาสำหรับเรามากนัก ถนนเมืองนี้จะดูแปลกๆเหมือนวิ่งบนภูเขายังงัยอย่างงั้นเลยขึ้นๆลงๆ ส่วนสาวๆสวยพอตัวครับรูปร่างเล็กๆขาวๆก็เยอะอยู่เหมือนกัน อาหารที่กัมพูชาก็พอกินได้ครับ มีเมนูภาษาไทยเราอยู่ด้วยจึงไม่เป้นปัญหาสำหรับการสั่งอาหารกิน จากนั้นไม่นานพวกเราก็ไปที่ประเทศเวียดนามและเกิดเหตุขึ้นครั้งใหญ่ ก็คือพอเราทำอะไรที่เวียดนามเสร็จแล้วกำลังจะไปที่อื่นๆต่อ ระหว่างเรือวิ่งอยู่แล้วมีนำร่องนำทางการวิ่งของเรืออยู่นั้นเรือของเราก็ไปชนทุนที่ลอยน้ำคอยนำทางให้เรือผ่านไปว่าทางไหนน้ำตื่นทางไหนน้ำลึก เราได้ชนจนเกิดเสียงดังเหมือนมีใครมาว่างระเบิดเลยทีเดียวตอนนั้นผมนอนอยู่ก็สะดุดตื้นขึ้นมาทันที ทุกคนบนเรือต่างตกใจกันยกใหญ่ เรือจอดอยู่ที่เกิดเหตุเพื่อเช็คสภาพเรือว่าเป็นอะไรหรือเปล่า พอนักดำน้ำมาดูสภาพใต้ท้องเรือก็พบว่า ใบจักรใบใหญ่ๆของเราหักครึ่ง1ใบงอ1ใบ ที่แรกทาง บ. จะให้เราซ่อมที่ประเทศนั้น พวกเราจอดทิ้งสมอรอช่างใหญ่ทางประเทศไทยมาให้คำตอบว่าจะเอายังไงกันต่อ พวกเรารอก็ประมาณ2วัน ช่างใหญ่ก็มาถึงแล้วให้ประคองเรือเรากลับประเทศไทย O_o!! เรือยังใช้การได้อยู่แต่เครื่องสั่นมากจนสั่นไปทั้งลำเลย ค่อยๆวิ่งประคองกันมาช่วงนี้ฝ่ายห้องเครื่องของเราทำงานกันเหนื้อยมากๆปกติเวียดนามมาไทยใช้เวลาไม่กี้วัน แต่การเดินด้วยสภาพไม่ปกติเดินทางถึง7วันเลยทีเดียวครับ พวกเราก็ดีใจกันที่ได้กลับบ้านก่อนกำหนด พอเรามาถึงประเทศไทยก็วิ่งไปที่จังหวัดสมุทรสาคร ครับ ไปซ่อมกันที่อู่เรือหะรินทร์ อยู่ท่าฉลอมครับหลังวัดหลังศาล สบายผมเลยบ้านยายผมอยู่ท่าฉลอมพอดีอยู่แถวๆวัดช่องลมครับ ^^ ผมเป็นเจ้าถิ่นไปเลย เพราะคนเรือแต่ละคนไม่เคยมาที่นี้กัน คิๆ ช่วงนี้เรือเราจอดซ่อมแซมกันอยู่ประมาณ1เดือนครึ่ง คราวนี้ผมเอาคอมพิวเตอร์กับชุดเครื่องเสียงและก็เครื่องเล่นdvdแบบมีจอไปใช้บนเรือด้วยเลยแล้วพี่เรือคนหนึ่งเขาริปออกจากเรือพักผ่อน ผมก็เลยซื้อตู้เย็นต่อเขามา^^ ห้องผมที่อยู่กับพี่ที่แสนดีคอยสอนงานให้ผม เต็มไปด้วยอุปกรณ์อำนวยความสะดวกเต็มห้องเลยทีเดียวคนเรือแต่ละคนก็ไม่ยอมกันก็พาเอาเครื่องเสียงมาใช้บนเรือกันยกใหญ่^^ ในการเดินทางครั้งนี้มีทั้งคนริปพักผ่อนกับคนเข้ามาแทนใหม่ประมาณ3-4ตำแหน่งเลยทีเดียวจะเป็นฝ่ายปากเรือทั้งหมด ส่วนกัปตันที่พาเรือไปชนทุนลอยน้ำก็ริปออกไปเปลี่ยนคนมาใหม่ พอเราซ่อมแซมเรือเสร๊จก็ออกเดินทางกันต่อแต่คราวนี้เราออกไปไม่นานก็กลับมาอีกออกไปประมาณ2เดือนได้ครับ เพราะเรือติดคลาสNKประของเรือที่จะมาตรตรวจเรือมาเครมพวกเครื่องเรือต่างๆ เหมือนๆกับมาตรวจสภาพครั้งใหญ่ตรงไหนชำรุดผุพังก็เปลี่ยนใหม่หมด เครื่องก็รื่อเช็ดสภาพทั้งลำเลย วุ่นวายมากเลยครับ เพราะอู่ที่เข้ามาตรวจสภาพนั้นไม่ค่อยดีเท่าไรเดียวไฟดับบาง ในจะพวกคนงานพม่าก็เช็ดทำความสะอาดท้อง พวกนี้อึดโคตรๆท้องเรือทั้งมืดอากาศหายใจก็น้อยยังอยู่กันได้^^ และที่อู่นี้ผใลืมโทรศัพท์ไว้ที่ห้องอาบน้ำของอู่เพราะเราอาบในเรือไม่ได้ครับ จนต้องเสียเงินไปซื้อโทรศัพท์ใหม่เลย = =" สงใสพวกพม่าเก็บได้ในอู่นี้โทรศัพท์ของพวกเราหายบ่อยมากครับ ถ้าลืมไว้ที่ไหนละก็ จบกัน = =" ห้องนอนก็ต้องล๊อคให้ดีขโมยเยอะ แถมจับตัวไม่ได้อีก คราวนี้เราได้เปลี่ยนกุ๊กทำอาหารใหม่ด้วยครับ เพราะคนเก่าไม่รู้ไปทำอะไรเข้าโดนโหวดออก = =" แต่ผมโหวดให้แกอยู่ต่อแต่เสียงข้างน้อยสู้เสียงข้างมากไม่ได้แกเลยต้องออกจากเรือไป และกุ๊กที่มาแทนใหม่เป็นแต๋วอีกต่างหาก Oh my God และการไปเที่ยวนี้จะมีสีสันเพิ่มขึ้นมามากเลยครับอยู่อู่นี้ประมาณ2เดือนได้ครับ ต่อไปก็เป็นการเดินทางครั้งที่2ที่หน้าจดจำครับ

 พอเรือเราพร้อมที่จะออกเดินเรืออีกครั้งถ้าจำไม่ผิดเราไปประเทศจีนที่เมือง เหอไป่ย์ เป็นกานเดินทางที่นานมากส่วนกุ๊กแต๋วคนใหม่ก็โดนแซวทุกวัน แกจบ ป.โท  เคยสอนหนังอยู่มหาลัยชื่อดัง แต่แกไม่ชอบจึงมาเป็นกุ๊กบนเรือ = =" แกบอกทำอาหารไม่เป็น แต่กับกันแกทำอาหารอร่อยมากกกกกเลย แกจะเมาเรือเลยจะมีของดองตุนไว้เต็มเลย บางทีคลื่นมาแบบใหญ่มากผมก็เมาเหมือนกันก็ได้ของดองแกนี้แหละช่วยไว้ ^^ บางทีผมก็แกล้งเมาคลื่นไปขอ ของดองแกกินตุนไว้ในตู้เย็น คิๆ ^^  การเดินทางครั้งนี้สนุกมากครับเพราะผมเอาคอมพิวเตอร์ไปด้วย แล้วลงเกมFM2009ไว้ในเครื่อง พวกเราชอบทีมในอังกฤษกันหมดเลยเป็น บิ๊กโฟว4ทีม เล่นก็อย่างสนุกกระทั้งทำงานยังแว๊บมาเล่นกันเลย ฮ่าๆ เล่นกัน4คน คนละทีม ยิ่งทีมของพวกเรามาเจอกันเองยิ่งสนุกเข้าไปกันใหญ่ ฮ่าๆ เครื่องคอมแถบไม่ได้ปิดกันเลย ขนาดตอนนอนยังต้องมาปลุ๊กเล่นกัน เห่ๆตาทีมนายเตะแล้ว ^^ พอเรามาถึงเมือง เหอไป่ย์ของประเทศจีน หนาวเย็นจับใจมากเลยครับจนปากแห้งเลย พอใครว่างจากการทำงานแล้วก็ไปเที่ยวกันแต่ต้องกลับมาให้ทันเวลาทำงานนะครับ^^

คนจีนจะเสียอย่างครับแกพูดภาษาอังกฤษไม่ได้กันส่วนใหญ่ ผมมีเรื่องตลกๆของคนจีนให้ฟังครับ ^^ พอดีพี่ผมอยากเข้าห้องมาก เราก็ถามว่า ห้องน้ำอยู่ที่ไหน ห้องน้ำบ้านเราส่วนใหญ่จะเรียกว่าtoilet เราบอกไปเขาไม่รู้จักแล้วทำหน้างงกันอยู่หลายคน จนพี่เขาทนไม่ไว้ต้องทำท่ายืนฉี่ให้ดูคนจีนถึงรู้ว่าห้องน้ำอยู่ทางไหนเขาก็ชี้ไปทางห้องน้ำ ป้ายห้องน้ำเขาจะเขียนกันว่า WC กันหมดเลยครับ ถ้าเราไปจีนอยากเขาห้องน้ำห้ามใช้คำว่าtoiletนะครับให้ใช้คำว่าWCแทนครับ ^^ คนจีนส่วนใหญ่เข้าห้องน้ำจะไม่ปิดประตูอีก = =" ผู้หญิงก็ไม่ปิดประตูกัน = =" แถมช่องว่างประตูห้องน้ำก็ขึ้นมาสูงอีก ถ้าใครนั่งอึอยู่ละก็เห็นจ๊ะๆ = =" ฮ่าๆๆๆๆ  มีอีกทีครับเพราะของใช้ทีจีนทุกมากพวกเราจะได้เป็นเงิน US มาแลกเป็นเงินหยวน ถ้า100USก็ได้ประมาณหลายร้อยบ้านเขาเลย แค่นี้ก็พอแล้วครับ เพราะส่วนใหญ่ราคาก็1-40หยวน ไม่แพงครับถ้าเรามีเงินอยู่หลายร้อยหยวน เฮียไปเลย คิๆ 1หยวนก็ประมาณ5บาทเรา ง่ายๆเลยครับถ้าเราไปช๊อปซื้อของใช้ของกินหิ้วกลับเรือกันแถบไม่หมด คนจีนจะมองเต็มเลยว่าไอ้ห่าพวกนี้จะซื้ออะไรไปกันเยอะๆ ฮ่าๆ

 ครั้งแลกกับการไปเที่ยวกับกัปเรือของผมครับ (ทางด้านซ้ายมือ) แกใจดีอยู่พอประมาณไม่ถึงกับมากเมืองสวยงามมากในตอนกลางคืนหนุ่มสาวก็เดินเที่ยวกันเยอะ เหมือนๆกับสยามบ้านเราครับแถมมีแผ่งขายของอยู่ข้างนอกห้างอีกต่างหากคายๆกับตลาดมืดบ้านเรา จะมีพวกมุขขายเต็มไปหมดไม่รู้ว่าของแท้หรือเปล่า พวกเสื้อผ้า Cd DvD DvDแผ่นนึงของบ้านเขาจะมีเป็นสิบๆเรื่องเลยทีเดีียว ของราคาไม่แพงมากครับกลางๆพอดีๆส่วนของขายในห้างผมรู้สึกว่าบ้านเขาจะติดพวกของแบนร์แนมกันสักส่วนใหญ๋

 มอเตอร์ไซร์เมืองนี้จะนิยมแบบสกูดเตอร์คันเล็กไม่มีการตกแต่งเพิ่ม เสียงก็เงียบไม่เหมือนบ้านเราเสียงดังยังกับเรือหางยาว ฮ่าๆ  สาวๆเมืองนี้ถึงแม้จะหนาวแค่ไหนก็บ่ยั้น ยังใช้กันสั้นๆอยู่เลยครับ สวยสะอย่างคิๆ

 ตอนไปเรายังอยู่ที่ประเทศจีนพวกเราได้แวะไปหลายเมืองอยู่ ก็จะมี เซี่ยงไฮ้ กวางสี ปักกิ่ง หน้าเสียดายที่ถ่ายภาพมาแต่เมือง กวางสี ระหว่างที่จะถึงเมืองนี้ ข้าวของเครื่องใช้พวกเราใกล้จะหมด พวกแป๊บซี่ สบู่ ยาสระผม และอื่นๆ พอพวกเราไปถึงเมืองกัน จังหวะพอดีที่ผมยังไม่ต้องเข้าเวณจึงออกไปซื้อของกันไปกัน2คนครับ = =" ลำบากพอตัวเพราะพวกเราไม่กล้าที่จะเช่ารถไปห้างเพราะพวกนี้มันจะโกงราคาเราสูงมากเพราะเห็นเราเป็นต่างชาติ กดสะเต็มที่เลย อย่างตอนที่เราซื้อของกันเสร๊จไป2คนมี4แขนดันซื้อของกันเกินตัว หนักมากกกกก ก็ถุงๆใหญ่ๆคนละ4-5ถุงได้ แล้วถุงพาสติกเมืองจีนเขาจะบางๆครับ เราต้องเสียเงินค่าถุงด้วยถ้าเราไม่เอาถุงผ้าไป^^เมืองจีนเขาจะพยายามที่จะลดโลกร้อนกันเสียค่าถุง5หยวนได้ครับ พวกเราซื้อของจนคนทั้งห้างมองกันเป็นตาเดียวกันเลย555+ พวกเราเข้าไปซื้อกันหลายรอบครับพอซื้อมาก็เอาของไปฝากที่รับฝากของจนคนรับฝากของตะลึงเลย^^ พวกมาม่าถือว่าราคาไม่แพงครับก็จะมีราคาตั้งแต่1-20หยวนผมห่อนึงจะมีสัก4ซ่องได้ครับ ผมซื้อห่อละ5หยวนพอละเอาไว้กินตอนเข้าเวณกลางคืน ส่วนพวกไมโลหายากกกมากกกกเห็นแต่กาแฟกับค๊อกฟี่เมท แถบราคาแพงอีก ถ้าจะซื้อพวกนี้ดื่มต้องซื้อที่ประเทศเวียดนามครับจะถูกกว่ามาก พอเราซื้อของกันเสร๊จ ระยะทางกลับไปถึงท่าเรือสินค้าก็ประมาณ3โลได้ครับ ขาไปซื้อของเดินกันตัวปลิ้วแต่พอขากลับค่อยๆเดินค่อยๆหยุดของมันหนัก จะเช่ารถกลับท่าเรือก็คิดราคาตั้ง50US O_o บ้าไปแล้ว เลยถ่ายภาพเจ้ารถพวกนี้มาให้ดูกัน

 คลายๆกับสามล้อถีบบ้านเราอ่ะครับแต่เมืองจีนจะเป็นมอเตอร์ไซร์ พวกเราจึงไม่ขึ้น แต่เจ้าพวกนี้ก็ตามที่จะให้เราขึ้นไปกับมันอยู่ได้ เรา2คนก็ไม่สนใจมันมันก็ไปเองแต่ความลำบากอยู่ข้างหน้าเราแล้ว = =" เดิน200ม. หยุดพักสัก3นาทีมันหนักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กว่าจะรู้ตัว อ้าว!!!ซื้อของมาเต็มเลย = ="""ขาไปห้างใช้เวลาเดินทางอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงครับแต่ขากลับกับของหนักๆปาเข้าไปหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ O_o!! เกือบกลับมาเข้าเวณ รอดไปเรา แต่ถ้าการกลับเรือไม่ทันตอนที่เรือจะออกจากท่าแล้วละก็ เราโดนส่งกลับไทยแน่นอน แล้วจะเสียประวัติติดตัวไปตลอดเลยเพราะพวกบริษัทเรือจะถึงกันหมดเรือลำนี้ก็เคยมีเครสแบบนี้เหมือนกันครับ แล้วที่ผมมาลงเรือลำนี้แบบทันควันได้ก็เพราะ ตอนที่เรือลำนี้อยู่ที่ประเทศเกาหลี พวกห้องเครื่อง4คนเม่าแล้วทะเลาะกันจึงโดนส่งกลับไทย ผมไปสมัครแล้วยังไม่ทันตั้งตัวบอกลาใครอะไรเลยก็ให้ผมกับอีก3คนรวมเป็น4คนไปเปลี่ยนชุดที่ทะเลาะกันแทนอ่ะครับ ฟรุ๊ดไปเลย = =" แรกๆไปทำงานก็รู้สึกแปลกๆว่า(กูมาทำอะไรที่นี้วะ)แรกๆลงเรือไปอึดอัดมากครับในเรือลำใหญ่ๆที่แรกนึกว่ามีกันเป็นร้อยคนที่ไหนได้มีแค่20คนเอง = ="โดยที่เราเป็นคนไม่ค่อยพูดกับใครอยู่แล้วจึงปรับตัวยากเป็นพิเศษ   เรื่องราวของผมยังไม่จบครับโปรดติดตามตอนต่อไป^^